Klasyfikacja gliny ogniotrwałej

Glina ogniotrwała jest głównym surowcem do produkcji materiałów ogniotrwałych glinokrzemianowych. Wszystkie rodzaje gliny twardej, gliny miękkiej, gliny półmiękkiej i łupków ilastych o wymaganej ogniotrwałości powyżej 1580℃ są zbiorczo określane jako glina ogniotrwała.

Naturalna glina ogniotrwała jest zwykle mieszaniną składającą się głównie z kaolinitu jako głównego składnika minerałów ilastych, czyli uwodnionego krzemianu jako głównego składnika, zmieszanego z wolnym kwarcem, żółtym kamieniem żelaznym, rutylem i materią organiczną itp. Ten rodzaj niemineralny jest w większości dyspersją składającą się z cząstek o średnicy mniejszej niż 1,2 μm.

Zgodnie z różnymi warunkami tworzenia się gliny, można ją podzielić na glinę pierwotną i glinę wtórną. Pierwotna glina ogniotrwała odnosi się do gliny powstałej po wietrzeniu skały macierzystej (takiej jak skaleń), która nadal pozostaje w swoim pierwotnym miejscu. Glina wtórna, znana również jako glina osadowa, to glina, która jest przenoszona z gliny pierwotnej w inne miejsca w naturalnych warunkach dynamicznych, a następnie ponownie osadzana. Ma drobną wielkość cząstek, wysoką dyspersję i wysoką plastyczność.

Gliny ogniotrwałe stosowane w przemyśle materiałów ogniotrwałych dzielą się głównie na dwie kategorie.

1. Glina twarda charakteryzuje się zwartą strukturą, dużą twardością, bardzo drobnymi cząstkami, trudnością w dyspersji po wystawieniu na działanie wody i bardzo niską plastycznością. Ten rodzaj gliny często ma wygląd jasnoszary, szarobiały lub szary. Powierzchnia przełamu muszlowego, niektóre mają śliskie odczucie i są podatne na wietrzenie i rozpad na małe kawałki.

2. Gliny miękkie i półmiękkie występują często w postaci brył, o miękkiej konsystencji i dobrej plastyczności. Kolor takich glin znacznie się różni ze względu na różne rodzaje i zawartość zanieczyszczeń. Od szarego, ciemnoszarego do czarnego; Istnieją również te w kolorze fioletowym, jasnoczerwonym i białym.